Awakku

Ngeyel, sipat kang dakduweni tekan wayah iki. Akeh kang sengit karo aku amarga ngeyelku iku mau. Rasane kepingin nesu karo awakku dhewe nanging apa ya bisa ? Sipatku mau ya mung dakuja nganti ndadra malah nambahi perkara.

Aku kelingan dina wingi, dhewekku malh pacaran konangan marang tanggaku. Tambah perkara maneh aku, dasar ngeyel ora bisa dakbendhung, malah tanggaku kui mau crita marang Bapakku, rak ya saya modar aku.

Mulih saka pacaran iku mau Bapak malah ndelengi aku ora bisa santai. Aku rada wedi ngematake Bapak, mendhing mlipir bali mundur, yen daksauri mengko malah saya dawa urusane. Wah, mesthi rep ditakono iki, batinku.

Selengkapnya

Klaras Niba

Klaras Niba...

Karo uripku ora ana beda.

Kawit cilik ditinggal seda.

Urip ijen ora ana liya.

Urip melas disrawungi tangga.

Sipate ana sing apik uga ala.

Iki pancen wis lelakon.

Kepiye-piye kudu kelakon.

Ngene iki rasane aku ora bakal lali.

Marang Gusti kang agawe urip.

Amarga tansah Maha Asih.

Padha asihe marang liyane ing donya iki.

Selengkapnya

Eluh

Mesthi tumetes ing pipiku.

Ngobati laraning batinku uga awakku.

Bapak Ibuku ora bisa ngapa-ngapa.

Amarga padha urip ing desa.

Nasib kang nggawa aku menyang mrene.

Dalane akon obah nyambut gawe mangkene.

Nanging pakryanku mung dadi TKI ing luar negri.

telung sasi durung karuan digaji.

Dadi pembantu ora ana liyane.

Bekas setrika ing tanganku kayangene.

Nangis perih ora ana gunane.

Amarga ora ana kang bisa ngrungokake.

Aku mung bisa pasrah lan ndonga marang Gusti.

Supaya lancar anggonku nglakoni pacobaning iki.

Tahun sesuk kepingin bali yen eneng rejeki.

Menyang desa kang luwih makmur uga asri.

Selengkapnya

Sing Penting Halal

Paimin kerjane dadi buruh ing kebon klapa sawit. Gajine pancen ora sepira nanging Paimin seneng karo pakaryane amarga halal uga ora marai rugi wong liyane.

"Alhamdulillah...sanajan gajiku sithik, nanging ora ngapa-ngapa sing penting halal, mendhingan dadi buruh ngene kiyi katimbang dadi pejabat kakean nyolongi dhuwite negara, mesakake sing mbayar pajek yen marai rakyat cilik rugi, hehehe," syukure Paimin.

Selengkapnya

Bu Cici

Ing desa Cemara, ana ibu kang seneng mbedakake anggone seduluran, jenenge Bu Cici. Dheweke kadhangkala disengiti amarga sipate kang umuk marang apa kang diduweni. Apa maneh pas menyang acara nikahan ing ngomahe Bu Ratna sore kae, kabeh diumukake ing ngarepe wong-wong akeh.

"Iki lo, tasku iki saka Paris, import limited edition maneh alias edisi terbatas," pamere Bu Cici.

"Iya Mbak, aku percaya," jawabe Bu Ratna.

Selengkapnya

Karepmu Kepenak

Dina iki aku entuk tugas basa jawa saka Bu Rahma. Tugas iku kudu digarap kelompok. Aku entuk jatah kelompok karo Arin, Herman, karo Johan. Budhal sekolah, aku lan kanca-kanca padha ketemu.

"Cah, anggone nggarap tugas menyang omahku wae ya," akone Johan.

"Sepakat jam 2 kumpul ya," jawabku.

Selengkapnya

Nasibe Astri

Astri, Ari, lan Sari urip ing ngisor jembatan layang. Bocah iku mau ora duwe omah amarga amarga Bapak lan Ibune seda kambrukan omah kontrakan kang dianggo Astri lan kelurgane ngeyup, omah iku mau amblas amarga kadadean longsor telung tahun kepungkur. Saiki Astri ya mung duwe Ari lan Sari. Astri saben dinane ngamen kanggo nguripi dheweke lan adhi-adhine. Uripe Astri pancen susah, ing ngisor jembatan layang iku pancen ora wangun dinggoni amarga reget, jeblok, lan akeh sampah. Takdir wus nggarisake uripe Astri lan para pendhudhuk liyane kang ora duwe omah, nanging kauripan ing jembatan layang iku katon tentrem.

Selengkapnya